Een heilige in de maand februari (4 februari)

Johannes de Britto (1647-1693) was als negenjarig jongetje lid van het Portugese koninklijk hof, als speelkameraadje voor kroonprins Pedro. In zijn jonge jaren stierf hij bijna aan een ziekte en zijn moeder zwoer dat hij een jaar lang een jezuïeten-toog zou dragen als hij beter zou worden. Dat gebeurde en zoals zijn moeder had beloofd, liep hij als een mini-jezuïet rond aan het hof. Daardoor groeide bij hem het verlangen om ooit een echte jezuïet te worden. En dat gebeurde: hij werd in februari 1673 tot priester gewijd en vertrok uit Lissabon naar India.

Johannes leerde de taal die daar werd gesproken, Tamil, en ging met veel mensen om. Hij was tegen het kaste-systeem, dat mensen in groepen verdeelt waarbij sommigen bovenaan staan en anderen lager. Johannes vond dat een oneerlijk systeem, volgens hem was iedereen gelijk. Dat vonden de rijke leiders niet leuk, en ze werden boos op hem.

Op een dag werd een prins, Tadiya Devar, heel erg ziek. Niemand kon hem beter maken, totdat Johannes voor hem bad. De prins genas wonder boven wonder! Hij was zo blij dat hij ook bij de kerk van Johannes wilde horen. Maar die zei: "Dat mag, maar dan moet je wel eerlijk zijn. Je mag maar met één vrouw getrouwd zijn, niet met een heleboel." De prins luisterde en hield alleen zijn eerste vrouw. De andere vrouwen werden woest op Johannes de Britto. Ze vonden dat hij hun leven had verpest en wilden wraak. Een van die vrouwen klaagde bij haar oom, de koning. Die nam Johannes gevangen en liet hem doden omdat hij bleef geloven in zijn boodschap. Het verhaal gaat dat op de plek waar hij stierf, het zand plotseling rood kleurde door zijn bloed. Zelfs nu nog zeggen mensen dat het zand op die plek rood is en dat er wonderen gebeuren als je het mee naar huis neemt.

De paus heeft Johannes later officieel een 'heilige' genoemd. Zijn feestdag is op 4 februari. Vlak voordat hij stierf, zei Johannes tegen de beul: "Vriend, ik heb gedaan wat ik voor God moest doen. Doe nu maar wat jij moet doen." Hij was tot op het allerlaatste moment dapper en rustig.