Ik wens en bid dat God jullie allen Zijn zegen schenkt via de heilige Clara. Ik wilde graag iets over Clara schrijven om drie redenen:  1. We hebben net een Clara-kapel gebouwd vlakbij onze kerk en zetten onze “Uur van Stilte en Gebed” op maandag voort, zoals we die  van de Zusters van de Heilige Clara hebben geleerd. 2. Deze maand, op 11 augustus vieren we haar feest. 3. Ik heb veel inspiratie opgedaan door mijn recente bezoek aan de kathedralen van Clara en Franciscus in Assisi, Italië.

Heilige Clara werd geboren rond het jaar 1194 in Assisi, in een welgestelde familie. Van een jonge vrouw uit een rijke familie werd verwacht dat zij zou trouwen en een goed leven zou leiden. Maar Clara voelde in haar hart een andere roeping. Clara hoorde over Franciscus en zijn nieuwe manier van leven. Franciscus had ervoor gekozen om alles achter zich te laten en Christus te volgen in armoede, eenvoud en liefde voor de armen. Zijn leven raakte Clara diep.

Op Palmzondag van het jaar 1212 nam Clara een beslissende stap. Zij verliet haar ouderlijk huis en ging naar Franciscus. Omdat ze dacht dat mannen, vanwege haar schoonheid, met haar wilden trouwen en haar ouders haar daartoe dwongen, knipte ze haar lange haren af en trok een eenvoudig habijt aan.  Haar woedende familie spoorde haar op en stuurde gewapende bewakers om haar uit klooster te slepen, maar ze klampte zich vast aan het altaar en weigerde te wijken.

Daarmee maakte zij duidelijk: haar leven behoort aan God. Haar familie begreep haar beslissing niet en probeerde haar terug te brengen. Maar Clara bleef standvastig. Zij wist wat zij wilde: leven voor Christus.

Franciscus hielp haar om een gemeenschap van vrouwen te vormen. Uiteindelijk vestigden Clara en haar zusters zich bij de kerk van San Damiano, vlak buiten Assisi. Daar ontstond de gemeenschap die later bekend werd als de Clarissen. Zij is de vrouw die een kloosterregel schreef. Ze stichtte de Arme Clarissen op basis van een gelofte van ‘radicale armoede’, wat betekende dat haar gemeenschap geen bezittingen had en volledig leefde van gedoneerd voedsel. Zij moedigde haar zusters aan om hun blik steeds op Christus te richten. Wanneer wij naar Jezus kijken, ontdekken wij een God die niet ver weg is. Wij zien een God die ons kent, ons draagt en ons niet in de steek laat.

Wat Clara ons vandaag te zeggen heeft? Wat kunnen wij, zoveel eeuwen later, leren van deze heilige vrouw? Vandaag hebben wij mensen nodig zoals Clara. Mensen die laten zien dat geloof meer is dan een traditie. Mensen die met hun leven getuigen van Gods liefde. Niet iedereen wordt geroepen tot het kloosterleven zoals Clara. Maar iedereen wordt geroepen om Christus te volgen.
Misschien betekent dat voor de één: zorgdragen voor een zieke echtgenoot of echtgenote. Voor een ander: tijd maken voor een eenzame buur. Voor een jongere: trouw blijven aan het geloof. Voor een ouder: kinderen leren bidden. Voor een parochiaan: zich inzetten voor de gemeenschap.

De weg van Clara begint uiteindelijk bij iets heel eenvoudigs: Christus liefhebben en Hem volgen. Wanneer wij dat proberen te doen, kan ook ons leven een klein licht worden voor anderen.

“Heer, maak ons hart eenvoudig”

Ondanks dat ze jarenlang bedlegerig was en aan een chronische ziekte leed, sliep ze op de kale grond met een stuk hout als kussen. Ze vastte regelmatig dagenlang en weigerde alle persoonlijke gemakken. In plaats daarvan diende ze haar medezusters, die ook bedelden, en waste hun voeten.

De heilige Clara stierf op 11 augustus 1253. Twee jaar later werd zij heilig verklaard door paus Alexander IV. Maar Clara is niet gestorven in de herinnering van de Kerk. Haar spiritualiteit leeft voort in de Clarissen en in talloze mensen die zich door haar laten inspireren.

Er is een bijzondere verbinding tussen de heilige Clara, het Allerheiligste Sacrament, televisie en het licht van Christus.  Er is een bekend verhaal uit het leven van Clara.  In het jaar 1240 naderden soldaten van keizer Frederik II het klooster. Clara was ernstig ziek en kon nauwelijks lopen. Toch liet zij het Allerheiligste Sacrament naar haar brengen. Voor de Eucharistie bad zij tot Christus om bescherming.  Zij greep de monstrans met het Heilige Sacrament, hield deze omhoog bij de deur en bad. Volgens de legende lieten de angstige vijandelijke soldaten hun wapens vallen en vluchtten ze weg zonder iemand kwaad te doen. Daarom wordt zij vaak afgebeeld met een monstrans.

Een bekend verhaal uit haar leven vertelt dat Clara, toen zij ziek was en niet naar de kerk kon gaan, op wonderlijke wijze de viering van Kerstmis kon zien en horen alsof zij zelf aanwezig was. Uit dit verhaal ontstond later haar verbondenheid met de televisie. In 1958 werd de heilige Clara door paus Pius XII uitgeroepen tot patrones van de televisie.

Ook haar verbondenheid met mensen met oogproblemen heeft een diepe symbolische betekenis. Haar naam Clara betekent immers helder, klaar, lichtend. Maar Clara herinnert ons eraan dat er verschillende manieren van zien bestaan. Wij kunnen met onze lichamelijke ogen kijken, maar wij kunnen ook met de ogen van het geloof zien.

Toen ik de Basiliek van Santa Chiara (heilige Clara) in Assisi bezocht, kon ik er verschillende heel bijzondere dingen zien:

De kerk is gebouwd in de Italiaanse gotische stijl, met karakteristieke roze-witte stenen uit de omgeving van Assisi. De eenvoud herinnert aan de armoede en eenvoud die Clara en haar zusters nastreefden. Clara woonde vele jaren in San Damiano, waar zij haar gemeen-schap van de Clarissen leidde. De basiliek van Santa Chiara bewaart daarom verschillende herinneringen aan haar leven en spiritualiteit. De voorgevel heeft een prachtig roosvenster, een typisch element van de Umbrische kerkarchitectuur. Het licht dat door het venster binnenvalt, past mooi bij Clara's spiritualiteit van Christus als Licht.

In de crypte bevindt zich het graf van Clara van Assisi. Pelgrims komen hier om bij haar graf te bidden. Haar lichaam wordt hier vereerd. Een van de belangrijkste schatten die met Clara verbonden zijn, is het beroemde Kruis van San Damiano. Voor dit Kruis bad de jonge Franciscus toen hij zocht naar zijn levensweg. Hier hoorde hij de stem van Christus die hem riep: “Ga heen, herstel mijn Kerk.” Jaren later namen Clara en haar zusters ditzelfde kruis mee toen zij San Damiano verlieten. Zo werd het kruis ook een stille getuige van Clara’s leven.

Clara heeft niet slechts één citaat, maar haar beroemdste en meest gedeelde uitspraak is: ‘We worden wat we liefhebben en wie we liefhebben, vormt wie we worden’. Een prachtige zin die eigenlijk Clara’s hele leven samenvat: Laat niets je van Christus scheiden.

Moge de heilige Clara ons leren om niet alleen met onze ogen te kijken, maar ook met het hart te zien. Moge zij ons helpen om in de Eucharistie de levende Christus te herkennen en Zijn licht uit te dragen naar anderen.

Heilige Clara van Assisi,
patrones van de televisie en beschermster
van mensen met oogproblemen,
leer ons kijken met de ogen van het geloof.
Help ons om Christus te herkennen,
Zijn aanwezigheid te aanbidden
en Zijn licht te weerspiegelen in onze wereld. Amen. Onderkant formulier

Pastoor Babu