TER OVERWEGING

CORONAVAKANTIE

Door de coronatoestanden krijgt de zomervakantie van 2020 een bijzondere aanblik. Vele Nederlanders blijven thuis of zoeken de vakantieplekjes op in eigen land of in aangrenzend buitenland. Je moet er niet aan denken dat je bijvoorbeeld     met een vakantie in Spanje zomaar terecht komt in een nieuwe corona-brandhaard en je verzocht wordt na je vakantie nog 2 weken in quarantaine te blijven. Maar goed, ook eigen land heeft zeker veel moois in petto. En waar het dan ook is, vele mensen zijn toe aan vakantie. Zeker alle beroepstakken die de laatste maanden het zwaar te verduren hebben gehad.  Maar eigenlijk iedereen als je het zo leest en hoort via de media: demonstraties, geweld op straat, blokkades, heftige uitspraken, beledigingen, extreem links en rechts. Mensen zijn hun geduld kwijt, zijn boos en gefrustreerd, denken in zwart en wit. En de media zoomen selectief in op deze gevoelens zodat het toch steviger binnenkomt. We hebben nood aan vakantie. We zijn onze innerlijke rust kwijt. Maar zal het helpen om twee weekjes op een camping of hotel in Zeeland rust en vertier te zoeken?

Er is veel verwarring. De werkelijkheid is zo complex en niemand heeft een helder zicht op de toekomst. Er zijn zovele problemen die ons overvallen. Maar de verleiding kan ontstaan dan te kiezen voor de simpele redeneringen die overzicht geven, die ons de illusie geven het toch te kunnen vatten. Er is, zeker op sociale media, zoveel nepnieuws, zovele ongefundeerde veroordelingen, zovele onbedachtzame en vaak kwetsende uitspraken, zovele meningen, beweringen en losse feiten, complottheorieën. Er wordt van alles gezegd en geroepen, historische feiten losgekoppeld van hun context, woorden of gedachten van mensen uit hun context gerukt. Dat geeft voeding aan polarisatie. Wanneer men zich laat inpakken door deze berichten en wanneer dat gecombineerd wordt met persoonlijke frustratie door het één of ander, een innerlijke leegte waarbij je geen basisvertrouwen hebt in het leven en de neiging zich snel te wikkelen in de slachtofferrol, dan wordt het moeilijk. Dan wordt de burger ‘boos’ op een onproductieve manier.

Een vakantie die werkelijk rust brengt zou dan meer liggen in een aanpassing van onze houding: misschien niet te vaak op sociale media zitten, je niet gek laten maken door smeuïge koppen van berichten, niet aan digitale roddel meedoen, twee keer nadenken als we meegaan met of andere mensen vertellen over deze of gene uitspraak of claim, ongefundeerde zaken niet meer delen enz.

Als je gelovig bent kun je nog veel verder gaan. Je kunt God vragen of Hij je helpt goed om te gaan met media. Je kunt vragen of Hij je inzicht geeft en onderscheid in goed en kwaad. Maar ook vragen om de moed om dan ook van het kwade af te blijven, hoe aantrekkelijk het zich soms ook voordoet of hoe slim de smoesjes kunnen zijn die in je gedachten opkomen om er toch aan toe te geven. Laat je door God helpen. Zeg niet te snel dat je zelf wel sterk en slim genoeg bent. Vraag God om die innerlijke leegte die we allemaal in meer of mindere mate hebben, te vullen met vertrouwen, veel vertrouwen.
Kortom, ons leven is als een zeilbootje waarbij we steeds ons zeil zo moeten positioneren opdat we wind vangen, de wind van de Heilige Geest. Dan pas komen we echt vooruit.

Pastoor Hedebouw