TER OVERWEGING

NORMEN EN WAARDEN

Ik was getroffen door een artikel in de krant over Mexicanen die opgepakt werden in een drugslab op een bedrijfsterrein in de buurt van Den Haag. Mexicaanse drugscriminelen, ze zitten al in Nederland. Krijgen we in de toekomst ook hier Mexicaanse toestanden? Het lab was erin gespecialiseerd de extreem gevaarlijke drug chrystal meth te produceren. Gruwelijk dat mensen zich inlaten met zo’n praktijken om heel veel geld te verdienen met spul dat mensenlevens kapot maakt, ook al doen ze er niet ‘rechtstreeks’ aan mee. Vergeef me dat ik het zeg maar het is jezelf in dienst stellen van de duistere machten en dan ben je vogel voor de kat. Ze lokken je met een lokaas, je geeft een pink en ze nemen langzaam je hele hand.

We kunnen ons de vraag stellen: waarom doen mensen zoiets? Natuurlijk is het makkelijk om vanuit onze comfortabele stoel deze vraag te stellen, voorzien van al het nodige om op een prettige manier in ons levensonderhoud te kunnen voorzien. Moesten die criminelen onze kansen hebben gehad, hadden ze dat misschien niet gedaan. Maar het hangt niet alleen af van kansen krijgen of wel of geen armoedige jeugd hebben gehad. Het zit hem vooral denk ik in goede voorbeelden, in een goede omgeving waar je als kind en jongere de juiste waarden en fundamenten op overtuigende wijze meekrijgt. Geld verdienen is belangrijk, zeker. Kinderen en jongeren stimuleren om zich in te zetten zodat ze later zelf geld kunnen verdienen en zo een zelfstandig leven kunnen uitbouwen om eventueel een gezin te onderhouden is natuurlijk goed. Maar als geld verdienen heel veel eer krijgt, als mensen die voorbeelden moeten zijn voor kinderen en jongeren misschien wel zeggen dat geld niet het belangrijkste is maar eigenlijk in hun concrete leven wel zo leven, zijn kinderen dan later wel sterk genoeg om bij verleiding te blijven kiezen voor normen en waarden? Wat als je als kind en jongere de normen en waarden zo hebt aangeleerd dat ze eigenlijk slechts een vernislaag zijn, een manier om mensen te behagen om ze zo in je voordeel te kunnen gebruiken? Wat als je wel beleefdheid hebt geleerd, hoe je je moet gedragen, maar geen dieper fundament hebt meegekregen zodat deze normen en waarden slechts een oppervlaktelaag zijn wat kan weggespoeld worden bij onweer, bij beproevingen, bij verleidingen? Stel dat er iemand je aanbiedt om op een makkelijk manier veel, heel veel geld te verdienen? Want dat is vaak de sleutel om de deur naar de drugswereld binnen te gaan. En stel dat je het financieel moeilijk hebt, dat je tegenvallers hebt gehad in het leven? Waar ga je de innerlijke kracht en het licht vandaan halen om daar een afschuw van te hebben, om de geniepige verleidingen te doorzien, om te zeggen: neen, ik kies nog liever arm en berooid te blijven dan dat ik zo iets ga doen? Kinderen moeten niet alleen aangeleerd krijgen hoe ze zich moeten gedragen, wat wel en niet kan, maar vooral een fundament meekrijgen dat de diepste vervulling van een mensenleven de liefde is voor God en de naaste. Je leeft niet om voor jezelf te leven en in deze wereld tussen allemaal ‘concurrenten’ je eigen plekje te veroveren. Dat kan wel een begrijpelijk instinct zijn, maar het gaat erom dit te overstijgen, te leren dat de vreugde van het leven zit in je gave aan de ander en als gelovigen zeggen we aan de ander en de Ander.

We kunnen wel klagen over de drugsoverlast en allerlei maatregelen nemen in de hoop enkele criminelen op te pakken en hun duistere zaakjes op te doeken maar het is toch dweilen met de kraan open als we niet bouwen aan een innerlijk fundament. En willen we dat aan de volgende generaties meegeven dan moeten we daar eerst zelf van overtuigd zijn en beleven in het concrete van elke dag. De strijd tegen het kwaad begint bij onszelf en het oprechte gebed “en verlos ons van het kwade”. 

Pastoor Hedebouw