PAASTIJD

Pasen breekt aan. Wat is het vreemd dat je deze bijzondere dagen niet samen kunt vieren. Op Goede Vrijdag gedenken we dat Jezus werd gedood en begraven in een rotsgraf. Ook wij worden door zo’n onnozel klein pakketje DNA, kleiner dan de kleinste levensvorm, waarvan er wel 10 miljoen in een druppel water kunnen zitten, als samenleving lam gelegd, ‘gedood’ en gelegd in een ‘rotsgraf’ van quarantaine en allerlei regels van sociale distantie.

Wanneer mogen we verrijzen? Wanneer mogen we opstaan uit dit graf? Dat weten we nu nog niet. Pasen is in die zin nog niet aangebroken. 

Toch mogen we Pasen nu al vieren. Natuurlijk omdat dit te maken heeft met het kerkelijk jaar. Pasen wordt gevierd, grofweg gezegd, op de eerste zondag na de eerste volle maan na het begin van de lente. En gelukkig heeft Pasen meer te maken met onze geest en hart dan ons lichaam, alhoewel ons lichaam ook dankzij Jezus mag verrijzen op de laatste dag. Ook al moet ons lichaam nu onderworpen worden aan allerlei distantieregels, onze geest mag vrij bewegen. Ons hart mag dankzij en met de Heer opstaan om vrij te wandelen in het licht van Gods liefde. In deze crisis mag ons hart naar wegen zoeken om God en elkaar lief te hebben, voor elkaar zorg te dragen, elkaars eenzaamheid of (rouw)verdriet te verlichten. Maar ook om elkaar te verdragen wanneer we in thuisquarantaine dicht op elkaars lip moeten zitten, om elkaar te helpen om de innerlijke rust te bewaren zodat paniek niet het onderhuidse gevoel wordt dat ons beheerst. We mogen leren te waarderen wat mensen allemaal voor ons doen. Maar ook op macroschaal worden we als Europa uitgedaagd naar eenheid te streven tussen noord en zuid. Worden we op wereldschaal uitgedaagd tot solidariteit met landen die deze crisis niet kunnen dragen vanwege beperkte middelen of andere redenen. Dat vraagt een inspanning van heel onze samenleving.

We willen daarvoor bidden, God smeken dat we die heilige inspanning kunnen brengen als individu en gemeenschap. We willen bidden, niet alleen dat in de coronacrisis Pasen snel mag aanbreken maar ook dat we er iets van leren, dat deze crisis vruchtbaar mag zijn voor ons samenleving.

Maar hoe gaat dat dan om in deze coronatijd Pasen te vieren? Vanuit de kerkelijke overheid hebben we toestemming om met een heel kleine groep mensen de vieringen te verzorgen en live uit te zenden. Alle mensen die daarbij aanwezig zijn hebben een duidelijke functie die nodig is voor het goede verloop: priester, diaken, lector, cameraman, eventueel pianist met of zonder enkele zangers. De vieringen zullen natuurlijk soberder zijn en aangepast aan de coronaregels en bijgevolg op sommige momenten wat anders verlopen.

De vieringen in onze parochie kunt u digitaal bijwonen. Zie hiervoor hetgeen is vermeld boven aan deze pagina van onze website.