WOORD VAN BEMOEDIGING

Corona zet alles op zijn kop. We worden in deze vastentijd beproeft en gedwongen onze jachtige leefstijl te herzien en ons terug te strekken in de woestijn van het simpele leven met elkaar in huis. De wereld heeft griep en heeft een pauze nodig om zich te wapenen, ook het kerkelijke leven. Zie onder voor het bericht van de bisschoppen betreft de naderende paastijd. U leest het goed, alle publiekelijke Paasvieringen vervallen. Het bericht kreeg ik zojuist binnen (woensdag 18 maart). Het is een heftige tijd dus met heftige maatregelen. Gezondheid van de mensen is wezenlijk.
Zelf ben ik ook ziek en de diaken ook. Uit zekerheid verblijven we in quarantaine.  Op die manier zijn we ongewild solidair met vele mensen op deze planeet. We rekenen dan ook op uw gebed voor ons en alle slachtoffers en zeker diegenen die er erg aan toe zijn of zelfs een dierbare hebben moeten loslaten. Ook denken we aan alle andere mensen die creatief moeten zijn om alle balletjes hoog te houden, zeker in de zorg. Zij verdienen dubbel en dik onze appreciatie.

Vooralsnog kunnen we niet ver in de toekomst zien. Dat wil zeggen dat we betreft vieringen in de kerken in onze parochie het voorlopig allemaal uitstellen, zowel in de week als in het weekend. Normaal kunnen wel de Goede week en paasvieringen plaatsvinden in besloten kring met een kleine groep mensen. Maar ik weet niet hoe het gaat met mezelf en wanneer ik weer openbaar kan verschijnen. Wat betreft de meimaand kunnen we nog niets zeggen. Dat is nog te ver vooruit.

Wel wordt u zoals de bisschoppen schrijven uitgenodigd de Missen of gebedsdiensten te volgen op Radio Maria, het internet of de tv. Ook zullen we gedurende drie woensdagen de klokken luiden om 19.00 uur samen met vele kerken over heel Nederland. Met deze actie 'klokken van hoop en troost' kunnen kerken mensen met elkaar verbinden over de grenzen van sociaal isolement heen. Ook roepen de kerken daarmee op tot gebed en andere vormen van steun voor allen die ziek zijn en voor wie zich dag aan dag inzetten voor de gezondheid en veiligheid van medemensen.

Een parochiaan maakte de bijzondere vergelijking van het Coronavirus met de ark van Noach. Noach zat in de ark wachtend en uitkijkend naar land. Hij stuurde een duif uit maar het beestje kwam terug: het vond geen land. Tot het een keer met een takje in de bek kwam: teken van droog land. En uiteindelijk kwam het niet meer terug. Zo ook zitten wij nu in de ark van de isolatie met de zee van het virus om ons heen. Wij krijgen allerlei maatregelen en protocollen hoe we in die veilige ark kunnen blijven terwijl we uitkijken naar het droge land waar we virusveilig zijn. Maar voor zover de duif van de wetenschap nog niet met een takje van een efficiënt bestrijdingsmiddel is gekomen of het virus langs een andere weg grotendeels is beëindigd, zitten we nog te wachten en nemen we allerlei ‘ark’-maatregelen. We mogen vertrouwen dat God ook in deze situatie de Heer is. Daarom gaat het ook om het delen van hoop. Net als de corona bij een zonsverduistering is het licht nooit volledig weg. Juist in donkere tijden kunnen we als christenen die hoop laten zien aan de mensen om ons heen. Allereerst door onze opstelling. Maar ook door ons gebed en door praktisch om te zien naar de mensen om ons heen. Op een site zag ik een aantal praktische adviezen waar je mee uit de slag zou kunnen:

  • Iedereen neemt zich voor om iedere dag een of twee ouderen of thuis-zittenden te bellen voor een gesprek;
  • Een kaart sturen aan mensen die de deur niet uit kunnen;
  • Aanbieden om boodschappen te doen;
  • Voor iemand die thuis moet zitten de hond uitlaten of dieren te verzorgen;
  • Iemand die gezond is en wel naar buiten kan, uitnodigen voor een wandeling;
  • Vanuit huis met iemand een computerspelletje spelen zoals Wordfeud.

 

Pastoor Hedebouw